facebook

Spraak:  DE | FR | NL

2019 Bedevaart van de "Vrienden van Galilea" naar het Heilige Land - 1

16.10.2019

Die dag verlieten we met de bus onze 'uitvalsbasis' Nazareth, onze chauffeur was de vriendelijke Bassam, een Palestijnse christen wiens dochter medicijnen studeert in Bulgarije, en zo trokken we naar het meer van Galilea, ook het meer van Tiberias of Genesaret genoemd (wat 'harp' betekent vanwege zijn liervorm?). Het was een lange afdaling doorheen charmante bloeiende landschappen, velden met olijf- en bananenbomen en tuinbouw naar het meer van Galilea op een hoogte van minder dan 210 meter.

Meer van Galilea

Meer van Galilea.

Een dag aan het Meer van Galilea en de omgeving - De meer van Galilea

Ik stel me voor dat Jezus doorheen dit gebied trekt waar hij zijn openbaar leven na zijn doop in de Jordaan is begonnen.

Aangekomen bij het meer van Tiberias (21 km lang en 12 km breed), gaan we rechtstreeks naar de kleine haven van Ginnosar aan de westkust van het meer waar we wachtten op een kleine houten boot voor een contemplatieve tocht op het meer dat zich uitstrekt zover het oog reikt; het water is vrij helder. Aan de andere kant van het meer zien we in de verte in de mist de steile kliffen en, verder naar het noorden, de Golanhoogvlakte. Ik zeg tegen mezelf dat Jezus zo vaak naar deze plaatsen ging om er te prediken en te genezen, om zijn eerste leerlingen te roepen en uiteindelijk te verschijnen na zijn verrijzenis ...

We schepen in met de hulp van de bemanning; ieder zet zich op banken aan de achterkant van de boot. Eens vertrokken hijst de kapitein, die weet vanwaar we zijn, plotseling onze nationale driekleur en speelt de Brabançonne; we staan recht om samen te zingen! Even verder schakelt hij de motor uit. Stilte; Lambert nodigt ons uit voor een moment van gebed. Ik liet me wiegen door het rustige kabbelende water en de woorden van Lambert: "Bewonder deze site die sinds de tijd van Jezus weinig is veranderd; laat je doordringen door deze uitzonderlijke plek en dit moment; proef het genoegen van dit moment. Stel je Jezus en de apostelen voor in de boot, op een avond, na een lange dag: alles wat ze tegen elkaar zeiden: hun vragen en hun confidenties. Stel je de geest van vriendschap en vertrouwen tussen Jezus en zijn discipelen voor ... " Het is niet moeilijk om je dit allemaal voor te stellen, want de plaats is suggestief. Ik voel de aanwezigheid van Jezus: hij is daar in de boot, in ons midden, een zachte en discrete aanwezigheid.

Dan roept Lambert het verhaal op van het stillen van de storm op (Mt 14, 22-33). Jezus voegt zich bij deleerlingen door over het water te lopen terwijl hun boot gehavend is door de golven en de wind zit tegen. Hij zegt tegen hen: “Wees gerust. Ik ben het. Vrees niet.” . Petrus wil over de golven naar Hem toelopen maar hij zak weg en roept “Heer, red mij”. Dit evangelie waar we naar luisteren op hetzelfde meer (gelukkig kalm) krijgt een bepaalde smaak die me raakt.

Terug aan de wal gaan we naar een souvenirwinkel waar de versteende achtersteven van een boot wordt bewaard. "Intussen lag Jezus aan de achtersteven op het kussen te slapen.” (Mk 4,38)

Meer van Galilea vanaf de berg der zaligsprekingen

Meer van Galilea vanaf de berg der zaligsprekingen.

Het primaat van Petrus

We vertrekken vervolgens met de bus naar de plaats die 'Het primaat van Petrus’ heet. De plaats verwijst naar de verschijning van Jezus aan zijn leerlingen in Galilea na zijn verrijzenis: “Toen het reeds morgen begon te worden, stond Jezus aan het strand, (Joh. 21, 4). Een kapel in basalt ‘Het Primaat van Petrus’ genaamd staat op een rots met uitzicht op het meer van Galilea; in het midden van de kapel bevindt zich de 'mensa', een tafelvormige rots waar, volgens de traditie, de Heer zijn apostelen met brood en vis voedt na zijn opstanding (Joh, 21, 10-13). Er wordt ook verwezen naar een andere herinnering op deze plaats: het gesprek van Jezus met Petrus, dat begint met drie identieke vragen van Jezus: "Simon, zoon van Johannes, hou je van mij? "; na de drievoudige liefdesverklaring van Petrus als antwoord, eindigt het tafereel met de belofte van het primaatschap dat Jezus aan Petrus heeft gedaan "Hoed mijn schapen". In de buurt van het kerkplein herinnert een beeld, Jezus staande die een geknielde Petrus zegent.

Lambert vraagt me om de mis in open lucht op een steenworp afstand van de kust te dienen. Hij evoceert eerst de roeping van de eerste leerlingen (Mk 1: 16-20); Jezus nodigt ook ieder van ons uit voor een persoonlijke relatie met Hem met deze woorden: "Volg Mij! ". Dan verwijst hij naar zijn eigen doop die hij intens herleefde op de dag dat hij voor het eerst aan de oevers van het Meer van Galilea kwam; het laat ons de liefde van Christus proeven die ons verzoent.

Vervolgens is er de consecratie; Lambert neemt het brood, dankt, zegent het brood zoals Jezus het deed bij de broodvermenigvuldiging (Mk, 6, 34-44) en vooral tijdens het Laatste Avondmaal. Jezus vertrekt van het weinige dat we zijn en hebben om het te transformeren in ons eigen leven.

Anne-Marie en Philippe laten ons zingen en genieten van hun muzikale talenten, waardoor de viering tot leven komt. Aziatische toeristen houden ons in de gaten en op onze uitnodiging komen sommigen met ons meedoen; Lambert nodigt ons uit om van onze bedevaart een ervaring van de katholiciteit van de kerk te maken door in contact te komen met de duizenden pelgrims die we overal tegenkomen!

Alvorens te vertrekken neemt neemt een pelgrim uit onze groep al mediterend een voetbad; ikzelf raap heimelijk aan de rand enkele kiezelsteentjes als souvenir.

redacteur: Christian Roberti, CSSp, Spiritijnse Broeder

 
 

Zoeken

powered by webEdition CMS